سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

122

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : و ان كان بعد استيفاء شئ من المنفعة : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير مستتر در [ كان ] به طريان عيب راجعست . قوله : و لا يمنع من ذلك : مشار اليه [ ذلك ] وجود خيار فسخ مىباشد . قوله : لان المعتبر منه : ضمير مجرورى در [ منه ] به تصرف مسقط عود مىكند . قوله : تعلّقت به المعاوضه : ضمير در [ به ] بعوض راجع است . قوله : و هو هنا المنفعة : ضمير [ هو ] به عوض عود مىكند و مشار اليه [ هنا ] اجاره است . قوله : و هى تتجدد : ضمير [ هى ] به منفعت راجعست . قوله : و ما لم يستوفه منها لا يتحقق فيه التصرف : كلمه [ ما ] مصدريه زمانيه بوده و ضمير منصوبى در [ يستوفه ] به [ شيئا ] و در [ منها ] به منفعت و در [ فيه ] به عوض عود مىكند . متن : و إنما يتخير مع انهدام المسكن إذا أمكن الانتفاع به و إن قل ، أو أمكن إزالة المانع ، و إلا بطلت . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اينكه گفته شد مستأجر با انهدام مسكن حق خيارش محفوظ است در موردى است كه بعد از انهدام از مسكن بتوان انتفاع برد اگرچه خيلى كم و ناچيز باشد يا اگر چنين امكانى نبوده و عين رأسا قابل استفاده نباشد بتوان مانع را از آن بر طرف كرد و الا در غير ايندو صورت اجاره باطل مىشود .